جویباران جاری  در خیابان های خالی

نگاه دور  از  دود و خاک قالی

                       من و قلبم

                                      تو و اشکت

                                          زیر باران  دست در دست

من انگاری دلم زد جوانه

                       من انگاری صدایت باز لرزید

امدی با صدای چک چک ابر

                                          در کنارم

درکنارم مان!  هر لحظه.... تا انتها...

عشق همین نزدیکی در زد باز
                                      من حواسم نبود انگار
اسمان افتابی     
                 ناگهان بارانی
                                   شد قلبم
                                                 افتاد زمین
                                                                  قطره اش باز به خاک

جای من نیست در این نا ابادی
                                        دل مرا این حوالی جا کرد
روحم را چه اسان به تو دادم,راحت
                                         تو چه اسان دادیش به مرگ

             سیب می افتد

                        نظم هرگز نمی میرد!

گوشها سنگین      دلها غمگین

توی تردید می شینم  پی منجی

تو بگو...
       کی میاد دست یاریش
                                 پیش مردم  

مسعود      

تو سکوتت يه نگاهه
يه نگاه پراز هياهو پر از سرزنش من يه نگاه بي تبسم واسه چشم خسته من
تو سکوتم يه نگاهه
يه نگاه بي سرانجام که شايد پيدا کنم من يه تبسم واسه فردا

تو سکوتت يه حضوره
يه سحر پر از طلوعه يه طلوع بي غروبه
تو سکوتم يه عبوره
يه خزون بي بهاره يه غروبه بي طلوعه

تو سکوتت يه صداست
پر از حرف نگفته پر از شکوه گلايه
تو سکوتم يه صداست
مثل فرياد يه شيشه وقتي که شکسته قلبش

تو سکوتت يه سواله
که چرا شکسته قلبت؟
توسکوتم يه جوابه
که جوابت يه سکوته

مسعود

تو سکوتت يه نگاهه
يه نگاه پراز هياهو پر از سرزنش من يه نگاه بي تبسم واسه چشم خسته من
تو سکوتم يه نگاهه
يه نگاه بي سرانجام که شايد پيدا کنم من يه تبسم واسه فردا

تو سکوتت يه حضوره
يه سحر پر از طلوعه يه طلوع بي غروبه
تو سکوتم يه عبوره
يه خزون بي بهاره يه غروبه بي طلوعه

تو سکوتت يه صداست
پر از حرف نگفته پر از شکوه گلايه
تو سکوتم يه صداست
مثل فرياد يه شيشه وقتي که شکسته قلبش

تو سکوتت يه سواله
که چرا شکسته قلبت؟
توسکوتم يه جوابه
که جوابت يه سکوته

مسعود نوح پیشه

                              فارغ از فکر پریدن

   مملو از طعم طلوع

                     خالی از درد فراغ

                                         مثل یک لحظه     مثل یک سراب

 مثل رفتن تا خدا

                             همنشینی با یه قطره اب

شده ام خسته از این داد و فغان

                                        من کی ام؟  نقطه ای رو دفتر هستی

یا یه موج رو توهم  حقیقت

                زندگی بی حادثه بی معنی ست

                              جستجو بی حادثه معنا ندارد

  زندگی حادثه ایست به بزرگی یه دیدار

                           به کوتاهی اشک       به بلندای نگاه...

مسعود.ن