خونه ی تنهایی من کو؟

توی بارون
              پشت درها
                          وسط باد
                                    زیر ناودون

 

گوشها سنگین      دلها غمگین

          دستا خسته

 
                       قلبها پا ر ه
همه حرفا سکون لب شد

 

توی تردید می شینم  پی منجی

تو بگو...
       کی میاد دست یاریش
                                 پیش مردم  

مسعود      

تو سکوتت يه سواله
که کجاست حواس پرتم که چرا اروم ندارم که چرا شکسته قلبم
تو سکوتم يه جوابه
رو به غم ها روبه نا اميدي شب رو به روييدن اشک وسط بارون چشمات

 

تو سکوتت يه نگاهه
يه نگاه پراز هياهو پر از سرزنش من يه نگاه بي تبسم واسه چشم خسته من
تو سکوتم يه نگاهه
يه نگاه بي سرانجام که شايد پيدا کنم من يه تبسم واسه فردا

تو سکوتت يه حضوره
يه سحر پر از طلوعه يه طلوع بي غروبه
تو سکوتم يه عبوره
يه خزون بي بهاره يه غروبه بي طلوعه

تو سکوتت يه صداست
پر از حرف نگفته پر از شکوه گلايه
تو سکوتم يه صداست
مثل فرياد يه شيشه وقتي که شکسته قلبش

تو سکوتت يه سواله
که چرا شکسته قلبت؟
توسکوتم يه جوابه
که جوابت يه سکوته

مسعود