جویباران جاری  در خیابان های خالی

نگاه دور  از  دود و خاک قالی

                       من و قلبم

                                      تو و اشکت

                                          زیر باران  دست در دست

من انگاری دلم زد جوانه

                       من انگاری صدایت باز لرزید

امدی با صدای چک چک ابر

                                          در کنارم

درکنارم مان!  هر لحظه.... تا انتها...

عشق همین نزدیکی در زد باز
                                      من حواسم نبود انگار
اسمان افتابی     
                 ناگهان بارانی
                                   شد قلبم
                                                 افتاد زمین
                                                                  قطره اش باز به خاک

جای من نیست در این نا ابادی
                                        دل مرا این حوالی جا کرد
روحم را چه اسان به تو دادم,راحت
                                         تو چه اسان دادیش به مرگ

             سیب می افتد

                        نظم هرگز نمی میرد!

گوشها سنگین      دلها غمگین

توی تردید می شینم  پی منجی

تو بگو...
       کی میاد دست یاریش
                                 پیش مردم  

مسعود      

تو سکوتت يه نگاهه
يه نگاه پراز هياهو پر از سرزنش من يه نگاه بي تبسم واسه چشم خسته من
تو سکوتم يه نگاهه
يه نگاه بي سرانجام که شايد پيدا کنم من يه تبسم واسه فردا

تو سکوتت يه حضوره
يه سحر پر از طلوعه يه طلوع بي غروبه
تو سکوتم يه عبوره
يه خزون بي بهاره يه غروبه بي طلوعه

تو سکوتت يه صداست
پر از حرف نگفته پر از شکوه گلايه
تو سکوتم يه صداست
مثل فرياد يه شيشه وقتي که شکسته قلبش

تو سکوتت يه سواله
که چرا شکسته قلبت؟
توسکوتم يه جوابه
که جوابت يه سکوته

مسعود

 گلاب ادینه

                                                                                                         ((جراید))